" چه آسان تماشاگر سبقت ثانیه هاییم و به عبورشان می خندیم . چه آسان لحظه ها را به کام هم تلخ می کنیم و چه ارزان به اخمی می فروشیم لذت با هم بودن را . چه زود دیر میشود و نمیدانیم که فردا می آید و شاید ما نباشیم ! "

تمام "امن یجیب" هاے دلم را
گره زده ام به کلماتت
و روانــہ ے آسمان کرده ام
من مطمئنم خدا
تو را برای دلم نگــہ مےدارد ...

سلامتیه اون که وقتی توی آغوش میگیریمش همه وجودمون میلرزه ... نه از ترس یا لذت عشقبازی ... لرزیدن ارکان وجودمون واسه وحشت از فردای بدون اونه ...

سکوت و صبوری ام را به حساب ضعف و بی کسی ام نگذار ...
شاید هنوز به چیزهایی پایبندم ...
چیزهایی که تو یادت نمی آید ...!

برهنه ات می کنند تا بهتر شکسته شوی ، نترس گردوی کوچک ! آنچه سیاه می شود روی تو نیست ، دست آنهاست ...

کاش هیچوقت بین عاشق‌ها غروری نبود ...

 غروری که نمیگذاره از ته دل‌ بگی دلتنگتم ...

 غروری که فقط میشه آخرش دوری ...

 همیشه زود دیر میشود مگه نه ؟! ...